افسردگی کودکان

چگونه بفهمیم کودک علائم افسردگی را دارد؟

اگر فکر می کنید که کودک شما افسرده است، مهم است که به دقت به علائم کودک خود نگاه کنید. گاهی اوقات علائم افسردگی در یک کودک می تواند متفاوت از بزرگسالان ظاهر شود، بنابراین گاهی اوقات تشخیص علائم ممکن است دشوار باشد. دانستن اینکه به دنبال چه چیزی باشید می تواند به شما در شناسایی علائم افسردگی کمک کند تا بتوانید کمک بگیرید.
علائمی که باید مراقب آنها بود
علائم افسردگی در کودکان نسبت به بزرگسالان کمی متفاوت است. در جایی که خلق و خوی پایین و از دست دادن لذت اغلب دو علامت اولیه در بزرگسالان مبتلا به افسردگی است، کودکان بیشتر احتمال دارد علائم اولیه مانند تحریک پذیری و شکایات فیزیکی را تجربه کنند.
سایر علائم افسردگی دوران کودکی عبارتند از: مشکل در تمرکز و تصمیم گیری، خجالتی شدید، چسبیدن به والدین، احساس ناامیدی، شکایات جسمی غیر قابل توضیح، مشکلات خواب، تغییرات اشتها، و افکار یا اعمال آسیب به خود.
اگر مشکوک هستید که فرزندتان ممکن است افسرده باشد، مراقب علائم زیر باشید.
غمگینی
کودکان ممکن است در مورد بسیاری از چیزها مانند روابط از دست رفته، کار مدرسه، شکست ها، از دست دادن چیزی، جابجایی یا از دست دادن یک دوست، حیوان خانگی یا عزیز ناراحت شوند. سعی کنید تشخیص دهید فرزندتان از چه چیزی ناراحت است و از او حمایت کنید. اگر علائم غم و اندوه پس از چند روز بهبود یابند یا ناپدید شوند، احتمالاً به افسردگی مرتبط نیستند
کودکان افسرده ممکن است نسبت به زندگی و آینده خود احساس غم و اندوه کلی داشته باشند یا نتوانند تشخیص دهند که از چه چیزی غمگین هستند. آنها ممکن است زیاد گریه کنند یا مکرراً بی دلیل اشک بریزند. احساس غم و اندوهی که بیش از دو هفته طول می کشد دلیلی برای صحبت با متخصص اطفال کودک است.
کناره گیری از دوستان و خانواده
اکثر بچه ها در مقطعی دوستان خود را تغییر می دهند و زمان های متفاوتی را با والدین خود می گذرانند. با گذراندن دوران بلوغ کودکان، به طور طبیعی از خانواده خود دور می شوند و شروع به شناسایی بیشتر با همسالان خود می کنند. این یک گام مهم رشدی است که نباید با کناره گیری اجتماعی اشتباه گرفته شود.
هنگامی که کناره گیری اجتماعی با افسردگی همراه است، می تواند به تجربیات اجتماعی منفی کودک کمک کند، که می تواند علائم افسردگی را تقویت کند (مانند بی ارزشی یا احساس اینکه کسی آنها را دوست ندارد یا نمی فهمد).
کودکانی که افسرده هستند ممکن است به طور چشمگیری از دوستان، خانواده و دیگرانی که زمانی به آنها نزدیک بودند دور شوند. آنها ممکن است از شرکت در فعالیت های کلاسی، اجتماعی و فوق برنامه دست بکشند.
از دست دادن علاقه به فعالیت ها
کودک شما ممکن است به طور طبیعی علاقه خود را به چیزهایی که زمانی دوست داشته است از دست بدهد، مانند یک اسباب بازی مورد علاقه یا برنامه تلویزیونی، یا ناگهان اعلام کند که دیگر نمی خواهد در یک فعالیت مورد علاقه شرکت کند. این با یک کودک مبتلا به افسردگی متفاوت است.
کودک افسرده برای یافتن شادی یا هیجان در هر چیزی مشکل دارد. کودک شما ممکن است تقریباً نسبت به همه چیز بی تفاوت باشد. بچه‌هایی که افسرده هستند اغلب به نظر می‌رسد که بدون هیچ لذت یا لذتی از کاری که انجام می‌دهند، در حال انجام کارهای خود هستند.
احساس سوء تفاهم
هر کودکی در برهه ای از زمان احساس سوء تفاهم می کند. یک کودک افسرده ممکن است احساس کند کسی نیست که بتواند احساسات او را درک کند یا حتی تلاش برای صحبت درباره آنها بیهوده است. ممکن است فرزند شما از ترس رد شدن، تفسیر نادرست یا تمسخر از امتحان چیزهای جدید، صحبت کردن یا به اشتراک گذاشتن ایده ها بترسد.
انحطاط تحصیلی
کودکان ممکن است در طول زمان بالا و پایین تحصیلی داشته باشند. به یاد داشته باشید که در دوران انتقال به دبیرستان یا دبیرستان، کار درسی ممکن است چالش برانگیزتر شود.
یک کودک افسرده ممکن است کاهش قابل توجهی در نمرات داشته باشد. فقدان مدرسه، مشکل در توجه، یا به سادگی ناتوانی در انجام کار، همگی دلایلی برای چنین کاهشی در نمرات هستند. این ممکن است در کودکی که در گذشته پیشرفت تحصیلی بالایی داشته است آشکارتر باشد.
کمبود انرژی
همه خسته می شوند، به خصوص پس از روزهای پرمشغله، کار سخت، شب های دیروقت، بیماری ها و ورزش، اما ممکن است به نظر برسد که کودک افسرده همیشه فاقد انرژی و انگیزه است.
حتی پس از خواب کافی، یک کودک افسرده ممکن است از خستگی شکایت کند، به آرامی حرکت کند یا زمان نامتناسبی را برای انجام یک کار اختصاص دهد.
احساس گناه
احساس گناه بیش از حد و بی امان در کودکان مبتلا به اختلالات افسردگی، مانند اختلال افسردگی اساسی، دوره های افسردگی در اختلال دوقطبی و دیس تایمیا، رایج است. احساس گناه همچنین می تواند به احساس غم و اندوه، بی ارزشی و ناامیدی کمک کند. اگر به نظر می رسد احساس گناه کودک شما بدتر می شود، بیشتر طول می کشد هفته دوم، و با سایر علائم افسردگی وجود دارد، به دنبال پزشک یا متخصص سلامت روان خود باشید.
بی ارزشی
کودکان مبتلا به اختلالات افسردگی ممکن است اغلب یا برای مدت طولانی احساس بی ارزشی کنند، به ویژه پس از یک رویداد منفی. کودکانی که احساس بی ارزشی را تجربه می کنند، معمولاً فکر می کنند ضعیف، ناکافی یا ناقص هستند.
کودکانی که احساس بی ارزشی می کنند ممکن است بر این باور باشند که ذاتاً بد هستند و هر کاری که انجام می دهند اشتباه است. تلاش ها با شکست مواجه می شوند یا مشکلات بیشتری ایجاد می کنند.
احساس بی ارزشی یا سایر علائم افسردگی برای بیش از یک یا دو هفته ممکن است نیاز به درمان توسط متخصص اطفال یا ارائه دهنده سلامت روان کودک شما داشته باشد.
تکانشگری و پرخاشگری
برای برخی از کودکان و نوجوانان افسرده، عواطف آنها ممکن است باعث شود که نسبت به افراد یا چیزهایی که به اعتقاد آنها منشأ درد آنها است، احساس عصبانیت کنند. این می تواند منجر به واکنش های تکانشی و تهاجمی شود.
رفتارهای تکانشی واکنش سریع به رویدادها (معمولاً منفی) بدون توجه به پیامدها هستند. رفتارهای تکانشی اغلب، اما نه همیشه، منجر به اقدامات تهاجمی می شود. رفتارهای پرخاشگرانه ممکن است به صورت آسیب رساندن به خود، یا به شخص یا چیز دیگری از طریق طغیان خشم، آزار و اذیت، آسیب به دارایی یا خشونت، به سمت داخل هدایت شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.