عوامل دوست یابی بچه ها

چه عواملی بر دوست یابی کودکان تاثیر می گذراند؟

در نوشته قبل به این پرداختیم که آیا کودکان به دوست صمیمی نیاز دارند یا خیر؟ در این نوشته به اینکه چه عواملی بر دوست یابی در کودکان تاثیر میگذارد می پردازیم، مایکل وایتهد، دکترای LMFT، یک درمانگر ازدواج و خانواده در توئین فالز، آیداهو، تخمین می زند که به طور متوسط ​​اکثر بچه ها بین ۷ تا ۹ دوست دارند. او می‌گوید: «اینها افرادی هستند که به طور منظم و رودررو با آنها صحبت می‌کنند و با آنها ملاقات می‌کنند. تعداد و کیفیت دوستی های یک کودک برای هر کودک متفاوت است و به عوامل متعددی مانند نوع شخصیت، مهارت تنظیم عاطفی و رفتارهای اجتماعی مانند دوستانه بستگی دارد.
وایتهد می‌گوید: «من فکر می‌کنم واقعاً بستگی به کودک و سطح برون‌گرا بودن در مقابل درون‌گرا بودن او دارد که تعیین می‌کند چند دوست صمیمی خواهند داشت.» تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که الگوبرداری از والدین برای مهارت‌های اجتماعی مثبت به بچه‌ها کمک می‌کند تا دوستانی پیدا کنند و دوستان خود را حفظ کنند
چرا دوستی کودکان مهم است
دوستی های دوران کودکی اهمیت دارند زیرا به بچه ها همراهی، حمایت، تعامل اجتماعی در سطح همسالان و فرصتی برای کشف اینکه چه کسی خارج از واحد خانواده خود هستند، می دهد. رناتا کلاباچا، MA، LMFT، یک درمانگر ازدواج و خانواده دارای مجوز در شیکاگو، ایلینوی، می‌گوید: «دوستی بخش بزرگی از توسعه در طول عمر است. از آنجایی که همه ما موجوداتی اجتماعی و دارای انگیزه اجتماعی هستیم، دوستی نقش بسیار مهمی در رشد کودک دارد.
ارزش خود
تحقیقات نشان می دهد که داشتن یک گروه قوی از دوستان به کودکان کمک می کند تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشند. به طور خاص، داشتن بهترین دوستی متقابل باعث افزایش ارزش خود و ایجاد احساسات مثبت در مورد مدرسه و همکلاسی‌هایشان می‌شود.
مهارت های اجتماعی کلیدی
کلاباچا توضیح می دهد که در دوران کودکی و نوجوانی، دوستی ها به بچه ها کمک می کند تا مهارت های مختلفی مانند حل مسئله، حل تعارض، توانایی سازش، مهارت های گوش دادن، تدبیر، تنظیم احساسات، استقلال، شکل گیری هویت و ایجاد حس تعلق یا اجتماع را توسعه دهند.
در واقع، تحقیقات نشان می دهد که داشتن دوستی های محکم دوران کودکی با رفاه، احساس تعلق و توسعه مهارت های اجتماعی سالم مرتبط است. علاوه بر این، داشتن حداقل یک دوست خوب در کودکی با داشتن سلامت روانی سالم تر در بزرگسالی مرتبط است.
هوش هیجانی
وایتهد به تحقیقات کلاه نشان داده است که هوش هیجانی (ظرفیت تنظیم احساسات و مناسب بودن از نظر اجتماعی) بیشتر از نمره IQ پیش بینی کننده موفقیت بزرگسالان است. او می‌گوید: «وقتی کودکان با همسالان ارتباط مثبت دارند، احتمالاً مهارت‌های تنظیم هیجان، مهارت‌های حل تعارض و مهارت‌های حل مسئله را افزایش می‌دهند.»
اغلب اوقات، زمانی که کودکان در ارتباط منفی با همسالان خود (مانند تأثیرات بد یا قلدری) افزایش می‌یابند به این دلیل است که از نظر اجتماعی منزوی شده‌اند یا توسط همسالان مثبت دوری می‌شوند. وایتهد می گوید: «این می تواند مسیر را به سمت رفتارهای بیرونی منفی ادامه دهد.
پای برابر
جیمز یونس، دکترای روانشناسی، استاد روانشناسی در دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشنگتن دی سی، می گوید: علاوه بر این، دوستی با همسالان به بچه ها اجازه می دهد تا یک رابطه را در شرایط برابر تجربه کنند. یونس توضیح می دهد: «دوستی یک رابطه ضروری و متمایز از روابط با والدین است. او می‌گوید در واقع، همسالان در دنیایی متقابل زندگی می‌کنند که در آن هر کودک دارای اختیار و استقلال است.
به بازی های کودکان خردسال نگاه کنید که در آن آنها به طور مشترک قوانین را تعیین می کنند. دوستی از این رفتار متقابل شکل می گیرد که در آن همسالان منتخب توافق می کنند با یکدیگر کنار بیایند و از یکدیگر حمایت کنند.
آیا بهترینها ، بهترین دوست هستند؟
هر دو دوستی “بهترین” و معمولی مهم هستند و می توانند نیازهای مختلفی را برای بچه ها برآورده کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که داشتن یک شبکه قوی از دوستی‌ها (از جمله داشتن یک دوست صمیمی، اما نه محدود به داشتن یک دوست صمیمی) در دوران کودکی برای سازگاری روان‌شناختی مثبت و بهزیستی مفید است، علاوه بر این، حتی داشتن یک یا دو دوست (حتی اگر آنها نباشند.” بهترین دوستان) مزایای قابل توجهی برای رشد اجتماعی و عاطفی کودکان ارائه می دهد
بچه ها قطعاً به دوستان نزدیک با علایق مشابه نیاز دارند تا احساسات یا مشکلات را با آنها در میان بگذارند و احساس کنند که به آنها تعلق دارند. اما بازی با بچه‌هایی با علایق و سن‌های مختلف به همان اندازه مهم است، زیرا به بچه‌ها اجازه می‌دهد تا مهارت‌های کار تیمی و همدلی را با در نظر گرفتن سن، توانایی، سطح علاقه همه، و همچنین ایجاد مهارت‌های رهبری و پرورش (در صورتی که آن‌ها هستند) توسعه دهند. بزرگ‌ترین بچه) که با هم خوب بازی کنند.” او ادامه می‌دهد.
پذیرفتن انواع بسیاری از دوستی ها
داشتن یک دوست صمیمی مزایای زیادی دارد، مانند صمیمیت شخصی، احساس تعلق و رفاقت. اما نداشتن بهترین دوست لزوما چیز بدی نیست. کلاباچا می‌گوید: «من هیچ مطالعه‌ای ندیده‌ام که یک عدد یا «نوع» خاص را بهتر یا بدتر از دیگران معرفی کند.
مزایای داشتن گروهی از دوستان بی حد و حصر است، اما عمدتاً احساس دوست داشتن، ارتباط، «پذیرفته شدن»، به ویژه هنگامی که صحبت از جمعیت های خاص (LGBTQ، مهاجران جدید، اقلیت ها) باشد.
او می‌گوید علاوه بر این، داشتن یک دوست صمیمی دارای معایبی نیز هست. به عنوان مثال، زمانی که یا اگر دوستی به پایان می رسد، کودک ممکن است در حالی که از مرگ این پیوند نزدیک غمگین است، احساس ویران، عصبانیت، تنهایی، خیانت یا طرد شدن کند. این احساسات از دست دادن ممکن است بسیار قوی تر از تجربه زمانی باشد که یک دوستی معمولی به پایان می رسد، به خصوص اگر قلدری در میان باشد.
اگر فرزند شما بهترین دوستی را دارد که به پایان می رسد، افکار، احساسات یا قضاوت خود را در مورد دوست به کودک تحمیل نکنید. در عوض، به صحبت های کودک در مورد مبارزات خود گوش دهید.” کلاباچا می گوید. نام بردن از احساسات غمگین آنها، به ویژه برای بچه های کوچکتر، و ارائه راه هایی برای ادامه کار (مانند دور هم جمع شدن با دوستان دیگر یا شرکت در فعالیت های جدید) می تواند مفید باشد. ، هم.
با این حال، تعارض یا احساسات آسیب دیده به بهترین دوستی ها محدود نمی شود و ممکن است در هر نوع رابطه ای بین بچه ها ایجاد شود. کلاباچا می‌گوید: «اشکال اصلی هر گروهی از دوستان عموماً مربوط به درگیری‌های بین بچه‌ها است. “این ممکن است با یک نفر یا بین چند کودک در گروه انجام شود و باعث شود دیگران احساس کنند که باید طرفی بگیرند یا می خواهند از گروه جدا شوند تا از درگیری یا “درام” جلوگیری کنند.”ددوستی یک رابطه صادقانه است که در آن هر فرد به دیگری احترام می گذارد زیرا چیزی را با هم ساخته اند.
چگونه والدین می توانند مهارت های دوستی را تقویت کنند
راه‌های زیادی وجود دارد که والدین می‌توانند به بچه‌ها در ایجاد و حفظ دوستان کمک کنند. با این حال، وایتهد و کلاکاچا هر دو موافقند که هیچ دلیلی وجود ندارد که صریحاً سعی کنیم “بهترین دوستی” را تسهیل کنیم. در عوض، والدین می توانند به سادگی فرصت هایی را برای فرزندان خود فراهم کنند تا با همسالان همفکر خود ارتباط برقرار کنند. به سادگی حمایت اولیه را برای معاشرت مثبت ارائه دهید، سپس ببینید آیا بچه ها کلیک می کنند یا خیر.
وایتهد توصیه می‌کند: «والدین باید مهارت‌های اجتماعی را آموزش دهند و در تنظیم زمان‌هایی برای ملاقات فرزندانشان با دوستان فعال باشند».
او می‌گوید برای نسل‌های قبلی، بچه‌ها ممکن بود به‌تنهایی به پارک می‌رفتند تا با آنها ملاقات کنند یا دوست پیدا کنند. اما، از آنجایی که امروزه نظارت بیشتر امری عادی است، دوستی کودکان بسیار زیاد است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.