پیدا کردن خود

راهنمای پیدا کردن خود

شناخت خود آغاز همه چیز است بزرگترین و مهمترین ماجراجویی زندگی ما این است که بفهمیم واقعا چه کسی هستیم. با این حال، بسیاری از ما یا واقعاً نمی‌دانیم یا به حرف‌های منتقد درونی وحشتناکی گوش می‌کنیم که همه تصورات اشتباهی درباره خودمان به ما می‌دهد. ما به اشتباه درک خود را به عنوان اغراق از خود می‌دانیم و بدون پرسیدن مهم‌ترین سؤالی که تا به حال خواهیم پرسید، ادامه می‌دهیم: واقعاً من کی هستم؟ همانطور که مری الیور می گوید، “در نظر دارید با زندگی وحشی و ارزشمند خود چه کنید؟”
یافتن خود ممکن است به نظر یک هدف ذاتی خود محور به نظر برسد، اما در واقع یک فرآیند غیر خودخواهانه است که ریشه هر کاری است که ما در زندگی انجام می دهیم. برای اینکه ارزشمندترین فرد برای دنیای اطرافمان، بهترین شریک زندگی، والدین و غیره باشیم، ابتدا باید بدانیم که چه کسی هستیم، برای چه چیزی ارزش قائلیم و در واقع چه چیزی باید ارائه دهیم. این سفر شخصی سفری است که هر فردی از آن سود خواهد برد. این فرآیندی است که شامل شکستن – ریختن لایه‌هایی است که در زندگی ما به کار نمی‌آیند و نشان نمی‌دهند که واقعاً چه کسی هستیم. با این حال، همچنین شامل یک عمل عظیم از ساختن است – تشخیص اینکه چه کسی می خواهیم باشیم و مشتاقانه برای تحقق سرنوشت منحصر به فرد خود – هر چه که باشد. مسئله شناخت قدرت شخصی ماست، اما در مقابل تجربیاتمان باز و آسیب پذیر باشیم. این چیزی نیست که از آن بترسیم یا از آن اجتناب کنیم، خودمان را سرزنش کنیم، بلکه چیزی است که باید با کنجکاوی و شفقت نسبت به یک دوست جدید جذاب به دنبال آن باشیم. با در نظر گرفتن این اصول، راهنمای زیر هفت مورد از مفیدترین مراحل جهانی را برای این ماجراجویی فردی برجسته می کند.
  1. گذشته خود را معنا کنید
برای اینکه بفهمیم چه کسی هستیم و چرا اینطور رفتار می کنیم، باید داستان خود را بدانیم. شجاع بودن و مایل به کشف گذشته، پله مهمی در مسیر درک خود و تبدیل شدن به آن چیزی است که می خواهیم باشیم. تحقیقات نشان داده است که این فقط چیزهایی نیست که برای ما اتفاق افتاده است که ما را مشخص می‌کند، بلکه این است که چقدر از آنچه برایمان اتفاق افتاده است درک کرده‌ایم. آسیب های حل نشده از تاریخ ما به شیوه های امروزی ما اطلاع می دهد. مطالعات حتی نشان داده‌اند که انسجام داستان زندگی «رابطه آماری معناداری با بهزیستی روان‌شناختی» دارد. هر چه بیشتر آنچه را که دکتر دانیل سیگل در مورد آن صحبت می کند به عنوان «روایت منسجم» زندگی خود شکل دهیم، بهتر می توانیم تصمیماتی آگاهانه و آگاهانه در زمان حال بگیریم که نمایانگر خود واقعی ما باشد.
نگرش ها و فضایی که ما در آن بزرگ شدیم تأثیر زیادی بر نحوه رفتار ما در بزرگسالی دارد. همانطور که دکتر رابرت فایرستون، نویسنده کتاب The Self Under Siege، (خود تحت محاصره)می نویسد: «در کودکی، افراد نه تنها با دفاع والدین خود آشنا می شوند، بلکه تمایل دارند نگرش های انتقادی یا خصمانه ای را نیز در خود بگنجانند. این حملات شخصی مخرب به بخشی از شخصیت در حال رشد کودک تبدیل می شود و یک سیستم بیگانه، ضد خود، قابل تمایز از خود سیستمی را تشکیل می دهد که با تجلی مداوم شخصیت واقعی فرد تداخل دارد و با آن مخالفت می کند.
تجربیات دردناک اولیه زندگی اغلب تعیین می کند که چگونه از خودمان تعریف و دفاع کنیم. به طور خلاصه، آن‌ها ما را از شکل ظاهری خارج می‌کنند و رفتار ما را به شیوه‌هایی تحت تأثیر قرار می‌دهند که به سختی از آن آگاه هستیم. برای مثال، داشتن یک والدین خشن ممکن است باعث شده باشد که ما بیشتر احساس مراقبت کنیم. ما ممکن است بزرگ شویم همیشه با احساس دفاع یا مقاومت در برابر چالش های جدید از ترس اینکه مورد تمسخر قرار بگیریم. به راحتی می توان فهمید که چگونه حمل این عدم اطمینان در بزرگسالی می تواند احساس هویت ما را متزلزل کند و ما را در زمینه های مختلف محدود کند. برای شکستن این الگوی رفتاری، تشخیص اینکه چه چیزی باعث آن می شود، ارزشمند است. ما باید همیشه مایل باشیم که به منبع خود محدود کننده ترین یا خود ویرانگرترین تمایلات خود نگاه کنیم.
وقتی سعی می کنیم تجارب گذشته خود را بپوشانیم یا پنهان کنیم، ممکن است احساس کنیم گم شده ایم و واقعا خودمان را نمی شناسیم. ما ممکن است به طور خودکار اقداماتی را انجام دهیم بدون اینکه دلیل آن را بپرسیم. دکتر سیگل در کتاب خود (ذهنیت: علم جدید تحول شخصی) «Mindsight: The New Science of Personal Transformation» از تعاملی با پسرش نوشت که در آن او عصبانی شده بود. دکتر سیگل پس از تأمل در مورد این واقعه کمی بعد متوجه شد که طغیان عاطفی او بیشتر به احساساتی که در کودکی نسبت به برادرش داشته است تا درک امروزی او از پسرش. او درباره این تجربه نوشت: «یک بار دیگر متوجه می‌شوم که مغز ما چند لایه معنا دارد و خاطرات قدیمی و شاید فراموش شده چقدر سریع ظاهر می‌شوند تا رفتار ما را شکل دهند. این انجمن‌ها می‌توانند ما را وادار کنند که روی خلبان خودکار عمل کنیم.»
دکتر سیگل با تأمل در گذشته، با استفاده از تکنیکی به نام ذهنیت، «نوعی توجه متمرکز که به ما امکان می‌دهد عملکرد درونی ذهن خودمان را ببینیم»، توانست تجربه خود را درک کند، سپس با پسرش در مورد آن صحبت کند. چه اتفاقی افتاد و وضعیت را ترمیم کنید. با بینش ذهنی، توانستم از تأملات ناشی از آن تعارض استفاده کنم تا به بینش‌های روشن‌تر برسم.
به تجربیات دوران کودکی خودم این گونه است که چالش‌برانگیزترین لحظات زندگی ما می‌تواند به فرصت‌هایی برای تعمیق درک خود و ارتباطاتمان با دیگران تبدیل شود.»
با درگیر شدن در این نوع تفکر و تمایل به رویارویی با خاطراتی که به وجود می آیند، بینش ارزشمندی در مورد رفتار خود به دست می آوریم. سپس می‌توانیم آگاهانه از تأثیرات مضر تاریخ خود جدا شویم و رفتار خود را به طور فعال تغییر دهیم تا منعکس کنیم که واقعاً چگونه فکر می‌کنیم و چه احساسی داریم و چگونه انتخاب می‌کنیم در دنیا باشیم.
  1. متمایز کردن
تمایز به فرآیند تلاش برای ایجاد حسی نسبت به خود به عنوان افراد مستقل اشاره دارد. برای اینکه خودمان را پیدا کنیم و به سرنوشت منحصربه‌فرد خود برسیم، باید از تأثیرات مخرب بین فردی، خانوادگی و اجتماعی که به ما کمک نمی‌کنند، متمایز شویم. دکتر فایرستون می نویسد: «برای داشتن یک زندگی آزاد، شخص باید خود را از نقش منفی جدا کند و باز و آسیب پذیر بماند». او در کار خود با صدها نفر که با این فرآیند دقیق دست و پنجه نرم می کنند، چهار مرحله اساسی تمایز را توسعه داده است.
مرحله ۱: از فرآیندهای فکری درونی مضر، یعنی نگرش انتقادی و خصمانه نسبت به خود و دیگران جدا شوید.
مرحله ۲: از ویژگی های شخصیتی منفی که از والدین خود جذب شده اند جدا شوید.
مرحله ۳: از الگوهای دفاعی که به عنوان انطباق با رویدادهای دردناک در دوران کودکی شکل گرفته اند صرف نظر کنید.
مرحله ۴: ارزش ها، آرمان ها و باورهای خود را به جای پذیرش خودکار آنهایی که با آنها بزرگ شده است، توسعه دهید.
  1. ۳. به دنبال معنا باشید
یافتن خود ویکتور ای. فرانکل به قول معروف “زندگی هرگز به واسطه شرایط غیرقابل تحمل نمی شود، بلکه تنها به دلیل نداشتن معنا و هدف.” خود فرانکل از وحشتناک ترین شرایط جان سالم به در برد و در اردوگاه کار اجباری نازی ها زندگی کرد. از بسیاری جهات، بقای او به حفظ این حس معنا بستگی داشت. برای اینکه خودمان را پیدا کنیم، همه باید به دنبال احساس شخصی خود از هدف باشیم. این بدان معناست که دیدگاه خود را از انتظارات دیگران از خود جدا کنیم. این بدان معناست که از خود بپرسیم ارزش‌هایمان چیست، چه چیزی واقعاً برای ما اهمیت دارد، سپس از اصولی که به آن اعتقاد داریم پیروی کنیم. مطالعات نشان می‌دهد که شادترین افراد به دنبال معنایی فراتر از لذت هستند و مردم معمولاً زمانی شادتر هستند که اهدافی فراتر از آن داشته باشند. خودشان بنابراین، یافتن خود و خوشبختی شما یک سرمایه گذاری است که به طور جدایی ناپذیری با یافتن معنا مرتبط است.
  1. به آنچه می خواهید فکر کنید
در زندگی تمایل به تمرکز بر موارد منفی وجود دارد. بسیاری از ما به جای اینکه خود را به سمت اهداف، استراتژی ها و راه حل های مثبت سوق دهیم، به راحتی درگیر افکار و شکایت های قربانی در مورد شرایط و محیط اطراف خود می شویم. به زبان ساده، ما به جای تمرکز بر کاری که انجام می دهیم، در مورد آنچه نمی خواهیم بسیار فکر می کنیم.
قصد دارید با زندگی وحشی و ارزشمند خود چه کنید. دانستن اینکه ما چه می خواهیم برای یافتن خود ضروری است. شناخت خواسته‌ها و خواسته‌هایمان به ما کمک می‌کند بفهمیم چه کسی هستیم و چه چیزی برایمان مهم است. این ممکن است ساده به نظر برسد، اما اکثر ما، به درجات مختلف، در برابر احساس نیاز خود دفاع می کنیم. ممکن است احساس کنیم تحت مراقبت هستیم، زیرا نمی خواهیم صدمه ببینیم. خواستن باعث می شود احساس کنیم زنده هستیم و در نتیجه در جهان آسیب پذیر هستیم. واقعاً زندگی کردن به این معنی است که ما واقعاً می توانیم از دست بدهیم. تجربه شادی و رضایت را می توان با احساس اضطراب و در سطح عمیق تر، غم و اندوه عمیق مواجه کرد.
به دست آوردن آنچه می‌خواهیم نیز می‌تواند باعث ایجاد احساس ناراحتی در ما شود، زیرا نشان‌دهنده فاصله گرفتن از گذشته ماست. این می تواند ما را احساس گناه کند یا جرقه ای از افکار خودانتقادی را برانگیزد که به ما می گویند: «به هر حال فکر می کنی کی هستی؟ شما نمی توانید موفق باشید / عاشق شوید / احساس آرامش کنید؟ برای اینکه صادقانه کشف کنیم که در زندگی چه می خواهیم، ​​باید این منتقد درونی را ساکت کنیم و دفاع خود را کنار بگذاریم. به عنوان یک تمرین، زمانی که افکار منفی زیادی داریم، مانند “من این یا آن را نمی خواهم”، می توانیم سعی کنیم فکر خود را به آنچه واقعاً می خواهیم تغییر دهیم. اگر با شریک زندگی خود دعوا می کنیم و فکر می کنیم: «هرگز نمی شنوی چه می گویم. تو به من اهمیت نمی‌دهی،» در عوض می‌توانیم به سطحی فکر کنیم یا حتی در سطحی ارتباط برقرار کنیم که واقعاً هدف نهایی ما را بیان کند. “من می خواهم احساس کنم که به او گوش می دهند، دیده می شوند و دوست داشته می شوند.” تغییر نگرش به این شکل باعث می‌شود که احساس کنیم با کسی که هستیم بیشتر در ارتباط هستیم. بدون لایه‌های دفاعی غیرضروری که ما را از ارزش‌های اصلی و واقعی‌ترین خود منحرف می‌کند، ما را به خواسته‌های اساسی‌ترمان می‌کشاند.
  1. قدرت شخصی خود را بشناسید
وقتی می‌دانیم چه می‌خواهیم، ​​به چالش کشیده می‌شویم تا بر زندگی‌مان قدرت بگیریم. دیگر درگیر یک مارپیچ از تفکر منفی نیستیم که به ما می گوید همه چیزهایی که در دنیای اطراف ما اشتباه است یا همه دلایلی که نمی توانیم آنچه را که می خواهیم داشته باشیم. در عوض، ما خود را به عنوان یک بازیگر قدرتمند در سرنوشت خود می پذیریم. مهار قدرت شخصی ما برای یافتن و تبدیل شدن به خود ضروری است.
قدرت شخصی مبتنی بر قدرت، اعتماد به نفس و شایستگی است که افراد به تدریج در آن به دست می آورند.
دکتر فایرستون گفت: مسیر توسعه آنها. “این ابراز وجود، و یک تلاش طبیعی و سالم برای عشق، رضایت و معنا در دنیای بین فردی است.” دانستن قدرت شخصی خود به معنای درک این است که ما تأثیر زیادی بر زندگی خود داریم. ما دنیایی را ایجاد می کنیم که در آن زندگی می کنیم. ایجاد دنیایی بهتر به معنای تغییر دیدگاه، احساس قدرت و رد دیدگاه قربانی است.
احساسات خود را تجربه کنید، اما در مورد نحوه رفتارتان تصمیمات منطقی بگیرید.
اهداف را تدوین کنید و اقدامات مناسب را برای دستیابی به آنها انجام دهید.
به جای منفعل و وابسته، فعال و قاطع باشید.
به دنبال برابری در روابط خود باشید.
برای کشف ایده های جدید باز باشید و از انتقاد سازنده استقبال کنید.
قدرت کامل را بر هر بخش از وجود خودآگاه خود بگیرید.
  1. منتقد درونی خود را ساکت کنید
برای بزرگسال شدن، باید روش‌های خود والدگری را نیز بشکنیم، چه با انتقاد یا آرام کردن خود. دکتر فایرستون توصیه می کند که گوش دادن به “صدای انتقادی درونی” خود را متوقف کنیم. این فرآیند فکری مخرب می‌تواند از یک نگرش قضاوت‌کننده تشکیل شود که به ما می‌گوید آنقدر خوب نیستیم که موفق شویم یا لیاقت چیزی را که می‌خواهیم نداریم یا یک نگرش آرام‌بخش که به ما می‌گوید مجبور نیستیم تلاش کنیم یا اینکه نیاز به مراقبت یا کنترل دارند. با شناخت و ایستادگی در برابر این دشمن درونی، یاد می گیریم که در زندگی خود والدین یا کودکانه نباشیم، بلکه خود واقعی خود را پیدا کنیم و قدرت و توانایی خود را بشناسیم. همانطور که دکتر دونا راکول، متخصص ذهن آگاهی اشاره می کند، برای ایجاد یک “وضعیت نشاط که همه چیزهای دیگر را ممکن می کند – که “به دنبال آن بروید!” روحیه ای که میل داریم – این است که با خلع سلاح افکار منفی ذهن شک را تحت کنترل در آوریم.
  1. شفقت و سخاوت را تمرین کنید
مهاتما گاندی زمانی گفت: بهترین راه برای یافتن خود این است که خود را در خدمت دیگران گم کنی. سخاوت علاوه بر بهبود سلامت روانی و جسمی و افزایش طول عمر، می‌تواند حس هدفمندی را تقویت کند و به زندگی ما ارزش و معنای بیشتری بدهد. حتی مطالعات نشان می دهد که مردم بیشتر از دادن لذت می برند تا از گرفتن. اگر می‌خواهیم راه خود را در زندگی پیدا کنیم، مفید است که سخاوت را به عنوان یک اصل بهداشت روانی تمرین کنیم و نسبت به خود و دیگران رفتاری دلسوزانه و دلسوزانه داشته باشیم. مردم معمولاً زمانی شادتر می شوند که اهدافی فراتر از خودشان ایجاد کنند. این افراد نسبت به دیگران اهمیت می دهند و سخاوت می کنند. همانطور که به زندگی خود ادامه می دهید، سعی کنید آنچه را که دکتر دانیل سیگل از آن به عنوان یک نگرش زغال سنگ یاد می کند، حفظ کنید، که در آن شما کنجکاو، باز، پذیرنده و دوست داشتنی نسبت به خود و سفر شخصی خود هستید.
  1. ارزش دوستی را بدانید
ما خانواده ای را که در آن متولد شده ایم انتخاب نمی کنیم، اما اغلب، تصور می کنیم که این خانواده ما را مشخص می کند. در حالی که در دوران کودکی، در مورد مکان گذراندن وقت خود حرف چندانی نداریم، در طول زندگی خود می توانیم انتخاب کنیم که از چه کسی و چه چیزی تقلید کنیم. به عنوان بزرگسالان، ما می توانیم یک خانواده انتخابی ایجاد کنیم. ما می‌توانیم به دنبال افرادی باشیم که ما را خوشحال می‌کنند، از آنچه ما را روشن می‌کند حمایت می‌کنند و به ما انگیزه می‌دهند که نسبت به زندگی‌مان اشتیاق داشته باشیم. البته ممکن است این خانواده شامل افرادی باشد که ما با آنها مرتبط هستیم، اما این خانواده ای است که ما واقعاً انتخاب کرده ایم، یک گروه اصلی از مردم که آنها را متحدان و دوستان واقعی می دانیم. ایجاد این خانواده یک مؤلفه کلیدی در یافتن خودمان است، زیرا چه کسی را برای احاطه کردن خود انتخاب می کنیم، تأثیر عمیقی بر نحوه ارتباط ما با جهان دارد. داشتن یک سیستم پشتیبانی که به ما ایمان دارد به ما در تحقق اهداف و پیشرفت در سطح شخصی کمک می کند.

یک پاسخ به “راهنمای پیدا کردن خود”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.